W ramach zawartego porozumienia pomiędzy Akademią Sztuk Pięknych a Halą Targową, studenci wydziału wzornictwa przygotowali autorskie koncepcje instalacji ściennej dla jednej z przestrzeni rewitalizowanego obiektu. Projekty te wzięły udział w konkursie – najlepszy z nich, autorstwa Natalii Marcinak, zostanie zrealizowany we wnętrzu Hali, stając się jej trwałym elementem.

Konkurs był finałem kilkumiesięcznego procesu, w którym studentki i studenci I roku II stopnia Wydziału Wzornictwa z Pracowni Komunikacji Wizualnej pracowali nad autorskimi koncepcjami instalacji ściennej dla przestrzeni restauracyjnej na poziomie +1 Hali.

– Rewitalizacja Hali Targowej od samego początku była dla nas czymś więcej niż jedynie modernizacją zabytku – mówi Katarzyna Dziurnikowska, członkini zarządu Apsys Polska oraz Head of Development Department. – To proces budowania nowej jakości miejskiego doświadczenia, w którym gastronomia, handel, historia i kultura wzajemnie się przenikają. Współpraca z gdańską Akademią Sztuk Pięknych, będącą bliskim sąsiadem Hali Targowej, doskonale wpisuje się w tę koncepcję. Szczególnie istotne jest dla nas to, że projekt staje się naturalnym efektem lokalnej współpracy i dialogu a młodzi twórcy zyskują realną szansę zadebiutować w przestrzeni publicznej miasta.

Zadanie realizowane było jako praca semestralna podlegająca ocenie. Jednocześnie współpraca z zamawiającym (Halą Targową) nadała mu formułę komercyjnego zlecenia, pokazując, jak w praktyce wygląda proces pracy z klientem oraz przygotowując studentów do świadomego funkcjonowania na rynku projektowym. To połączenie akademickiego procesu dydaktycznego z realiami pracy projektowej.

– Spotkanie młodej twórczości projektowej z rzeczywistym procesem inwestycyjnym to jeden z najbardziej wartościowych elementów przedsięwzięcia – mówi prof. ASP dr hab. Maciej Dojlitko, prowadzący Pracownię Komunikacji Wizualnej w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. – Ten format współpracy pozwala studentom wyjść poza akademicki model pracy i skonfrontować projekt z realnym miejscem, odbiorcą oraz oczekiwaniami inwestora. Jednocześnie daje przestrzeń dla autorskiej wypowiedzi i pokazuje, że twórczość projektowa może współtworzyć codzienną tkankę miasta.

Zwycięska koncepcja wyróżniła się podejściem do przestrzeni – warstwową strukturą, pracą światłem i zmiennością odbioru w ruchu. Projekt łączy inspiracje lokalnym kontekstem z nowoczesną formą, unikając dosłowności i budując spójny element architektury wnętrza.

Współpraca z ASP to kolejny element rewitalizacji, która łączy funkcje handlowe, gastronomiczne i kulturalne, otwierając Halę na lokalne środowisko twórcze.

Uczestnicy konkursu:

Natalia Marciniak (laureatka), Adam Maślanka, Gabriela Kozłowska, Jakub Lorenc, Maria Grądzka, Natalia Marciniak, Szymon Kokoć.

Uzasadnienie jury:

Wybrana koncepcja wyróżnia się przede wszystkim bardzo świadomą pracą na strukturze – rytmiczna, pleciona siatka z drewnianych elementów buduje napięcie pomiędzy porządkiem a pozorną przypadkowością. Ten zabieg dobrze rezonuje z charakterem Hali jako miejsca handlu – z jednej strony opartego na powtarzalności stoisk i układów, z drugiej – żywego, nieidealnego, organicznego.

Kluczowe było też to, że projekt nie zatrzymuje się na poziomie grafiki czy dekoracji, tylko realnie pracuje w przestrzeni. Nakładające się warstwy, zróżnicowana głębokość elementów oraz sposób wprowadzenia światła powodują, że instalacja zmienia się wraz z ruchem użytkownika. To jest bardzo konkretna jakość – przy przechodzeniu wzdłuż ściany układ się „rozplata” i „zagęszcza”, a światło buduje dodatkowy rytm.

Istotnym elementem była również czytelność inspiracji bez dosłowności. Motyw ryby jest obecny, ale nie w formie ilustracyjnej – pojawia się jako wyłaniający się z siatki kształt, niemal „ukryty” w strukturze. Dzięki temu projekt nie zamienia się w scenografię tematyczną, tylko pozostaje częścią większej opowieści o miejscu – o handlu, o rzemiośle, o kontekście morskim Gdańska.

Bardzo dobrze oceniliśmy też pracę materiałem i kolorem. Ciepłe, drewniane wykończenie w połączeniu z miękkim, liniowym podświetleniem buduje elegancki efekt, ale bez nadmiernej „galeryjnej” sterylności. Ten balans jest kluczowy dla Hali – przestrzeni, która ma ambicję jakościową, ale jednocześnie musi pozostać autentyczna i „używana”.

Projekt ma też konkretną przewagę w zakresie wykonalności i adaptacji. Elementy mają charakter powtarzalny i możliwy do prefabrykacji, co daje realną kontrolę nad budżetem i wykonaniem. Jednocześnie układ nie jest zamknięty – można go skracać, wydłużać, zagęszczać lub rozrzedzać w zależności od miejsca, bez utraty charakteru pracy. To nie jest obiekt „jednoformatowy”, tylko system.

Na tle innych propozycji ta praca wyróżniała się tym, że:

• nie była ani zbyt ilustracyjna, ani zbyt abstrakcyjna,
• nie kończyła się na efekcie wizualnym, tylko budowała doświadczenie przestrzenne,
• oraz miała w sobie napięcie między porządkiem a „niedokończeniem”, które bardzo dobrze pasuje do żywej, zmiennej natury Hali.

To połączenie – struktury, światła, ruchu i nienachalnej narracji – przesądziło o wyborze.